Ten artykuł dostarczy precyzyjnych informacji na temat obecności filtra cząstek stałych (DPF/FAP) w modelach Volvo V50, odpowiadając na kluczowe pytanie, od którego rocznika i dla których wersji silnikowych był on montowany. Zrozumienie tych kwestii jest niezbędne dla każdego kierowcy, który chce uniknąć nieprzewidzianych kosztów eksploatacji i potencjalnych problemów technicznych związanych z DPF.
Kiedy Volvo V50 otrzymało DPF przewodnik po rocznikach i silnikach
- Silnik 2.0D (136 KM): Filtr DPF (typu mokrego, FAP) był montowany praktycznie od początku produkcji modelu V50 z tym silnikiem, czyli od 2004 roku, w związku z normą Euro 4.
- Silnik 1.6D (109 KM): Początkowo (2005-2007) niektóre egzemplarze mogły nie mieć DPF. Obowiązkowo filtr zaczął być montowany seryjnie od około 2007-2008 roku (Euro 4), stając się standardem do 2009-2010 roku.
- Silniki pięciocylindrowe (D3/D4/D5): Stosowano w nich "suche" filtry DPF, obligatoryjnie wraz z wejściem normy Euro 5 (od końca 2009/2011 roku). Wcześniejsze D5 (2.4D) Euro 4 również miały DPF.
- Jak sprawdzić: Obecność DPF można zweryfikować poprzez analizę numeru VIN, tabliczkę znamionową, wizualną inspekcję podwozia (charakterystyczna puszka z czujnikami) oraz sprawdzenie zbiorniczka na płyn Eolys (dla FAP).
Dla każdego właściciela lub osoby zainteresowanej zakupem Volvo V50, ustalenie, czy dany egzemplarz posiada filtr cząstek stałych (DPF/FAP), jest niezwykle ważne. Nie jest to tylko kwestia techniczna, ale przede wszystkim ekonomiczna i środowiskowa. Obecność DPF może znacząco wpłynąć na koszty eksploatacji, zwłaszcza w przypadku konieczności jego regeneracji lub wymiany, a także na potencjalne awarie, które bywają kosztowne. Ponadto, w kontekście rosnących wymagań środowiskowych i restrykcji wjazdowych do miast, wiedza o posiadaniu DPF jest kluczowa dla zgodności z obowiązującymi normami.
Z mojego doświadczenia wynika, że kwestia DPF w Volvo V50 jest ściśle powiązana z normami emisji spalin Euro. Wraz z wprowadzeniem normy Euro 4, a następnie Euro 5, filtry cząstek stałych stały się obowiązkowym elementem wyposażenia samochodów z silnikami Diesla. Volvo V50, jako popularny model, również musiało dostosować się do tych regulacji, co oznaczało stopniowe wprowadzanie DPF/FAP do różnych wersji silnikowych w określonych rocznikach.
Rozpoznaj typ silnika Diesla w swoim V50
Jeśli chodzi o silnik 2.0D o mocy 136 KM, będący konstrukcją PSA/Ford, filtr DPF (w tym przypadku typu mokrego, czyli FAP) był montowany praktycznie od samego początku produkcji modelu V50 z tą jednostką, czyli od 2004 roku. Wszystkie egzemplarze z tym silnikiem, które spełniały normę Euro 4, były fabrycznie wyposażone w DPF. Norma Euro 4 weszła w życie dla nowych modeli w 2005 roku, a dla wszystkich sprzedawanych aut w 2006 roku, co oznacza, że samochody z rocznika 2005 i nowsze z tym silnikiem niemal na pewno posiadają ten filtr.
W przypadku silnika 1.6D o mocy 109 KM, również pochodzącego z koncernu PSA, sytuacja była nieco bardziej złożona. Początkowo, w latach 2005-2007, część egzemplarzy z tym silnikiem mogła nie mieć fabrycznie montowanego filtra DPF, ponieważ spełniały one normę Euro 3. Obowiązkowy montaż filtra DPF w tej wersji silnikowej, w celu spełnienia normy Euro 4, nastąpił w praktyce od około 2007-2008 roku. Wersje bez DPF stawały się coraz rzadsze, aż do całkowitego wprowadzenia go jako standardu w okolicach 2009-2010 roku, tuż przed wejściem normy Euro 5. Warto dodać, że ekologiczne wersje DRIVe zawsze miały DPF w standardzie.
Pięciocylindrowe silniki Volvo, takie jak D3, D4 i D5, stosowały tzw. "suche" filtry DPF. W modelu V50 były one montowane obligatoryjnie wraz z wejściem w życie normy Euro 5, która dla nowo homologowanych aut obowiązywała od końca 2009 roku, a dla wszystkich sprzedawanych od 2011 roku. Co ciekawe, wcześniejsze wersje silnika D5 (2.4D), które spełniały normę Euro 4, również były już wyposażone w DPF.
Sprawdź, czy Twoje Volvo V50 ma DPF
Jedną z najbardziej wiarygodnych metod weryfikacji obecności DPF jest analiza numeru VIN. Ósma cyfra kodu VIN często określa normę emisji spalin i wyposażenie pojazdu. Przykładowo, w niektórych systemach kodowania Forda/Volvo, cyfra "4" lub "5" na tej pozycji mogła wskazywać na obecność filtra cząstek stałych. Zawsze warto jednak skonsultować się z autoryzowanym serwisem lub skorzystać z dekodera VIN, aby uzyskać precyzyjne informacje.
Inną metodą jest sprawdzenie tabliczki znamionowej lub naklejki informacyjnej, która zazwyczaj znajduje się w komorze silnika lub na słupku B po otwarciu drzwi. Znajduje się tam informacja o normie emisji spalin, którą spełnia pojazd. Jeśli jest to Euro 4 lub Euro 5, obecność DPF jest niemal pewna. Szczególnie istotny jest również współczynnik korekcji absorpcji dymu, często podawany w prostokącie. Wartość rzędu 0,5 m-1 zazwyczaj wskazuje na auto z DPF, podczas gdy samochody bez filtra mają znacznie wyższe wartości, np. powyżej 1,5 m-1.
Wizualna inspekcjapodwozia to kolejna skuteczna metoda. Filtr DPF to charakterystyczna, większa puszka umieszczona w układzie wydechowym, zazwyczaj niedaleko silnika. W silnikach 2.0D i 1.6D często jest on zintegrowany z katalizatorem. Kluczowym elementem, który jednoznacznie wskazuje na obecność DPF, są widoczne czujniki różnicy ciśnień dwie rurki wchodzące do puszki, mierzące ciśnienie przed i za filtrem. Ich obecność jest nieomylnym znakiem.
W przypadku mokrych filtrów (FAP), stosowanych w silnikach 1.6D i 2.0D, obecność dodatkowego zbiorniczka z płynem katalitycznym (Eolys/Infineum) jest definitywnym dowodem na posiadanie DPF. Ten zbiorniczek zazwyczaj umieszczony jest w okolicach tylnej belki zawieszenia lub zbiornika paliwa. Warto pamiętać, że płyn ten musi być uzupełniany co około 60-120 tys. km, co generuje dodatkowe koszty eksploatacji.Mokry FAP kontra suchy DPF różnice w technologii
Mokry filtr FAP, stosowany głównie w silnikach 1.6D i 2.0D w Volvo V50, działa w oparciu o płyn katalityczny, znany jako Eolys lub Infineum. Ten specjalny płyn jest automatycznie dozowany do paliwa podczas tankowania. Jego zadaniem jest obniżenie temperatury spalania sadzy, co ułatwia i przyspiesza proces regeneracji filtra. Dzięki temu regeneracja może odbywać się w niższych temperaturach spalin. Konsekwencją eksploatacyjną jest konieczność regularnego uzupełniania płynu (co 60-120 tys. km) oraz świadomość, że sam filtr ma określoną żywotność (zazwyczaj 120-180 tys. km), po której może wymagać wymiany, ponieważ płyn pozostawia w nim popiół.
Z kolei "suchy" filtr DPF, stosowany w pięciocylindrowych silnikach Volvo (D3, D4, D5), działa na nieco innej zasadzie. Nie wymaga on stosowania dodatkowego płynu katalitycznego. Regeneracja odbywa się poprzez podniesienie temperatury spalin do około 600-650°C, co powoduje wypalenie zgromadzonej sadzy. System ten jest zazwyczaj mniej skomplikowany w obsłudze, ponieważ nie ma potrzeby uzupełniania płynu. Jednakże, aby regeneracja była efektywna, samochód musi być regularnie eksploatowany na dłuższych trasach, co pozwala na osiągnięcie odpowiednich temperatur. Jazda wyłącznie miejska może prowadzić do jego szybszego zapchania.
Posiadanie DPF w Volvo V50 co to oznacza?
Posiadanie DPF/FAP w Volvo V50, choć niezbędne dla spełnienia norm emisji spalin, wiąże się z pewnymi potencjalnymi kosztami i problemami eksploatacyjnymi. Najczęstsze z nich to konieczność regeneracji filtra, która w przypadku problemów może wymagać interwencji serwisu. W skrajnych przypadkach, gdy regeneracja nie jest już możliwa, konieczna staje się wymiana filtra, co jest znacznym wydatkiem. Dla mokrych filtrów FAP dochodzi jeszcze koszt regularnego uzupełniania płynu Eolys. Problemy z DPF często pojawiają się w warunkach jazdy miejskiej, gdzie silnik nie osiąga odpowiednich temperatur do skutecznej regeneracji, co prowadzi do zapchania filtra i trybu awaryjnego.
- Koszty eksploatacji: Modele z DPF/FAP mogą generować wyższe koszty, związane z koniecznością uzupełniania płynu Eolys (dla FAP), potencjalną regeneracją filtra lub jego wymianą. Wymiana DPF to wydatek rzędu kilku tysięcy złotych.
- Wpływ na styl jazdy: Samochody z DPF wymagają regularnej jazdy na dłuższych trasach, aby umożliwić skuteczną regenerację. Ciągła jazda miejska może prowadzić do szybkiego zapchania filtra.
- Zgodność z normami: Posiadanie sprawnego DPF gwarantuje zgodność z normami Euro 4/5, co jest kluczowe w kontekście rosnących stref czystego transportu i potencjalnych restrykcji wjazdowych do miast.
- Ekologia: DPF znacząco redukuje emisję szkodliwych cząstek stałych do atmosfery, co jest korzyścią dla środowiska i zdrowia publicznego.
- Wybór "bez DPF": Starsze modele V50 bez DPF (głównie 1.6D z lat 2005-2007) mogą wydawać się "tańsze w utrzymaniu" w krótkim terminie, ze względu na brak potencjalnych problemów z filtrem. Jednak ich niższa norma emisji spalin może w przyszłości ograniczać ich użytkowanie w niektórych obszarach.
- Nowsze modele z DPF: Nowsze egzemplarze z DPF, choć potencjalnie droższe w utrzymaniu filtra, przy prawidłowej eksploatacji i regularnym serwisowaniu są bardziej ekologiczne i mogą być mniej problematyczne, jeśli właściciel dba o warunki regeneracji.
